Kłajpeda nie trzyma swoich historii wyłącznie w muzeach. Stoją na rogach ulic, siedzą na dachach i wychodzą z rzeki: brązowa myszka nie wyższa od buta, smok zsuwający się po ścianie, duch z latarnią przy starej fosie zamkowej. Mieszkańcy je pocierają, szepczą im życzenia i zostawiają dla nich guziki. Ten spacer łączy szesnaście z nich w pętlę, która zaczyna się i kończy przy hotelu Bohema — trochę zwiedzanie miasta, trochę poszukiwanie skarbów, a do tego całkowicie za darmo.
Długość: 4,2-kilometrowa pętla od hotelu — około godziny marszu, dwie do dwóch i pół godziny z przystankami.
Koszt: bezpłatnie; wszystkie rzeźby stoją pod gołym niebem i można je oglądać o każdej porze.
Mówiące rzeźby: wystarczy zeskanować kod QR przy pięciu z nich, a same opowiedzą swoją historię po litewsku, angielsku lub niemiecku.
Warto wiedzieć: centrum informacji turystycznej przy Turgaus g. 7 leży dokładnie na trasie.
Trasa
Pętla prowadzi od hotelu na północ, nad Danė, biegnie wzdłuż rzeki obok żaglowca Meridianas, wraca wąskimi uliczkami starówki i kończy się przy fosie zamkowej. Po dotknięciu numeru zobaczą Państwo rzeźbę na mapie; podane czasy to czas dojścia pieszo z hotelu Bohema.
- Google MapsApple MapsStrona internetowa
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple MapsStrona internetowa
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple Maps
- Google MapsApple MapsStrona internetowa
- Google MapsApple MapsStrona internetowa
Lista poszukiwacza skarbów
Każdą znalezioną rzeźbę można odhaczyć — postęp zapisuje się w tej przeglądarce, więc po drodze łatwo wrócić do listy w telefonie.
- Neringa — olbrzymka z kurońskich legend, trzymająca dwa żaglowce. To mówiąca rzeźba: warto zeskanować jej kod.
- Dziki Człowiek — postać w wieńcu z liści, zaczerpnięta z herbu dawnego przedmieścia Friedrichsvorstadt.
- Muza — maska teatralna wpatrzona w niebo, poświęcona aktorowi i reżyserowi Broniusowi Gražysowi.
- Smok — 3,5 metra stali zsuwającej się po ścianie przy ulicy Vežėjų. Warto odszukać odcisk stopy, z którego pije.
- Staromiejska Poczta — skrzynka na życzenia i pomysły dla miasta. Wystarczy coś napisać i wrzucić.
- Kominiarz — najpierw trzeba spojrzeć w górę, na dach, a potem odszukać jego wielki guzik na ścianie i potrzeć go na szczęście.
- Garniec z pieniędzmi — monety z wielu krajów wysypujące się przy drzwiach pierwszej kasy oszczędnościowej w mieście.
- Meridianas — trzymasztowy żaglowiec, który stał się symbolem Kłajpedy.
- Syrenka — warto potrzeć węża w jej dłoniach i policzyć monety litowe na jej ogonie.
- Rybak — od 1971 roku uniesiony wysoko na fali na placu Danė. On też mówi.
- Staromiejski Kot — granitowy kot o twarzy dżentelmena pod dębem. Uciekał już dwa razy.
- Fortepian-fala — morska fala zamieniająca się w fortepian, dar festiwalu jazzowego dla miasta.
- Magiczna Myszka — na wysokości kolan, na rogu ulic. Warto wyszeptać dobre życzenie do jej wielkiego ucha.
- Wieża — cztery ściany, cztery epoki i smok czasu na dachu. Warto obejść ją dookoła.
- Anna z Tharau — bosa dziewczyna na fontannie na Placu Teatralnym, najbardziej ukochany pomnik miasta.
- Czarny Duch — wyłania się z wody przy moście obrotowym, z latarnią w dłoni. Po zeskanowaniu kodu usłyszą Państwo jego ostrzeżenie.
Anna z Tharau: pomnik, który powrócił
W 1636 roku urodzony w Kłajpedzie poeta Simon Dach napisał pieśń miłosną na ślub Anny Neander, córki pastora z Tharau. Opatrzona muzyką „Ännchen von Tharau” stała się jedną z najbardziej znanych niemieckich pieśni ludowych. W 1912 roku miasto zebrało pieniądze na fontannę ku jego czci na Placu Teatralnym, zwieńczoną brązową figurą Anny.

23 marca 1939 roku Hitler przemawiał do tłumu z balkonu teatru stojącego za fontanną. Mniej więcej w tym czasie posąg usunięto, a w czasie wojny zaginął na zawsze — popularna opowieść głosi, że zabrano go, bo Anna stała odwrócona plecami do Führera. Pięćdziesiąt lat później stowarzyszenie założone w Moguncji zebrało pieniądze na kopię, a berliński rzeźbiarz Harald Haacke odtworzył figurę na podstawie starych fotografii. Nowa Anna wróciła na swoje miejsce 18 listopada 1989 roku.
Czarny Duch z 1595 roku
Pewnego wieczoru w 1595 roku, jak podają dawne kroniki, strażnik zamkowy Hans von Heide spotkał na moście nad fosą postać w długiej czarnej szacie. Nieznajomy zapytał, czy zamkowi niczego nie brakuje. Gdy strażnik odpowiedział, że nie, postać ostrzegła, że w mieście wkrótce zabraknie zboża i drewna na opał — i rozpłynęła się we mgle, a mury zadrżały.
Od 2010 roku duch znów tu jest: to 2,4-metrowa rzeźba z brązu autorstwa Svajūnasa Jurkusa i Sergejusa Plotnikovasa, wychodząca z wody obok mostu obrotowego. Najlepiej przyjść o zmierzchu. Sam żelazny most pochodzi z XIX wieku i wciąż jest obracany ręcznie — dwie osoby obracają go, by wpuścić łodzie do starego portu zamkowego, a informacja turystyczna nazywa go jedynym takim mechanizmem na Litwie.
Pięć sposobów na spełnienie życzenia w Kłajpedzie
- Magiczna Myszka: wystarczy się pochylić i wyszeptać życzenie do jej ogromnego ucha — artyści zrobili jej duże uszy, żeby lepiej słyszała. Spełnia tylko dobre życzenia. Warto przeczytać napis na otaczającym ją pierścieniu: „Zamień myśli w słowa — słowa staną się cudami”.
- Guzik Kominiarza: spotkanie kominiarza od zawsze przynosiło szczęście. Należy potrzeć duży guzik na ścianie pod nim i pomyśleć sekretne życzenie — niektórzy zostawiają też własny guzik.
- Syrenka: rzeźbiarz zapewnia, że życzenie się spełni, jeśli potrze się węża oplątanego wokół jej dłoni.
- Staromiejska Poczta: wystarczy zapisać życzenie i wrzucić je do skrzynki.
- Drzewo Miłości: obok Syrenki stoi kute drzewo, którego liśćmi są kłódki zostawione przez zakochanych. Warto przynieść własną.
Rzeźby, które mówią
Osiem rzeźb w mieście ma kod QR, który odtwarza krótką opowieść po litewsku, angielsku lub niemiecku: Anna z Tharau, Czarny Duch, Rybak, Syrenka, Neringa, Pocałunek, filozof Vydūnas i chłopiec „Klaipėdietis”. Pięć z nich stoi na tej trasie — wystarczy telefon z mobilnym internetem.
Bonus: na północ od rzeki
Jeśli zostało jeszcze trochę sił, warto przejść mostem Biržos na Mažvydo alėja. Na tamtejszych ławkach stoją małe rzeźby: brązowy chłopiec Klaipėdietis oparty o herb miasta, stolik szachowy, piesek Marsas, którego drapie się za uchem, ławka-zegar słoneczny wskazująca prawdziwe południe słoneczne o 13:41 oraz „Mikroczip życia” — trzeba znaleźć maleńki czip, dotknąć go trzy razy i wyszeptać „Chcę być szczęśliwy”. Nieco dalej o płot opiera się brązowy detektyw: potarcie policyjnej odznaki w jego klapie chroni przed kieszonkowcami. A Park Rzeźb na terenie dawnego cmentarza miejskiego skrywa 116 dzieł 67 litewskich artystów — bezpłatny i zawsze otwarty.
Wskazówki dla poszukiwaczy
- Najlepiej wyruszyć w wieczornym świetle i zakończyć przy Czarnym Duchu o zmierzchu.
- Z dziećmi warto oddać im telefon i odhaczanie listy — ulubieńcami są myszka, smok i syrenka.
- Warto patrzeć w dół i w górę: myszka jest na wysokości kolan, kominiarz na dachu.
- Rzeźby czasem podróżują: od czasu do czasu któraś trafia do renowacji — kot „uciekał” już dwa razy.
Najczęściej zadawane pytania
Gdzie w Kłajpedzie jest myszka spełniająca życzenia?
Na wysokości kolan, na rogu, gdzie na starówce spotykają się ulice Kepėjų, Kurpių i Mėsininkų — około 8 minut spacerem od hotelu Bohema. Ma zaledwie około 17 cm wysokości, więc trzeba się dobrze rozglądać.
Jaka jest legenda Czarnego Ducha?
Według legendy w 1595 roku strażnik zamkowy Hans von Heide spotkał na moście nad fosą postać w czarnej szacie. Ostrzegła ona, że w mieście zabraknie zboża i drewna na opał, po czym zniknęła. Brązowy duch stoi przy moście obrotowym od 2010 roku.
Czy pomnik Anny z Tharau to oryginał?
Nie. Oryginał z 1912 roku zaginął w czasie II wojny światowej. Obecna figura to kopia wykonana przez berlińskiego rzeźbiarza Haralda Haacke na podstawie starych fotografii i odsłonięta 18 listopada 1989 roku.
Ile trwa spacer szlakiem rzeźb?
Pętla od hotelu liczy około 4,2 km, czyli mniej więcej godzinę marszu. Ze zdjęciami, życzeniami i kawą warto zarezerwować dwie do dwóch i pół godziny.
Czy potrzebne są bilety?
Nie. Wszystkie rzeźby uliczne są bezpłatne i dostępne o każdej porze. Płatny wstęp obowiązuje tylko w muzeach po drodze.
Czym są mówiące rzeźby Kłajpedy?
To rzeźby z kodem QR, który odtwarza krótką opowieść o nich po litewsku, angielsku lub niemiecku. W mieście jest ich osiem, w tym Anna z Tharau, Czarny Duch, Rybak i Syrenka.
Warto przeczytać
- Starówka Kłajpedy: trasa spacerowa
- Muzea Kłajpedy: praktyczny przewodnik
- Rodzinne atrakcje w Kłajpedzie
Start w hotelu Bohema
Do pierwszej rzeźby na trasie jest pięć minut spacerem od naszych drzwi, a cała pętla kończy się z powrotem przy hotelu — wygodnie, by zostawić zakupy albo zabrać kurtkę na wieczór. Bohema to zresztą również hotel artystyczny, z dziewięcioma typami pokoi, z których każdy ma własny charakter.
Źródła: KlaipėdON – szlak rzeźb, KlaipėdON – mówiące rzeźby, KlaipėdON – most obrotowy, Krašto gidas – Biblioteka Publiczna Okręgu Kłajpedzkiego, Oficjalna mapa rzeźb Kłajpedy, Wikipedia: Simon-Dach-Brunnen. Zdjęcia: Turaids (CC BY-SA 4.0), pocztówka z 1916 roku (domena publiczna), Wikimedia Commons.